Einige Gruppen von Aktivist/innen der Frauenbewegung entschieden nach den, auf dem „Hafte Tir-Platz" in Teheran stattfindenden Protestversammlungen vom 12. Juni 2006 ihre Bemühungen im Sinne der dort beschlossenen Resolution fortzusetzen und gegen die ungerechten und frauenfeindlichen Gesetze gezielt vorzugehen. Im Rahmen einer Kampagne sollte eine breite Bewegung entstehen, die sich für die Sammlung von einer Million Unterschriften einsetzt, mit dem Ziel die frauendiskriminierenden Gesetze des Iran zu ändern.

Ziele der Kampagne

Die Sammlung von einer Million Unterschriften ist nur eine der Schwerpunkte dieser Kampagne. Diese Kampagne verfolgt weitere Ziele, die im folgenden Programm zum Ausdruck kommen:

1. Die Kampagne soll mit Unterstützung eines großen Teils der Gesellschaft einen positiven Wandel herbeiführen. Das berechtigte Ziel dieser Bewegung ist die Ab-schaffung der frauendiskriminierenden Gesetze.

2. Ein wichtiges Ziel der Bewegung ist das gegenseitige Kennen lernen und die Schaffung eines offenen Dialogs zwischen verschiedenen Frauengruppen und den Bürgern auf einer breiten gesellschaftlichen Ebene. Durch den direkten Kontakt mit den Bürgern wollen die Frauengruppen, als Verteidiger der Gleichberechtigung, auf die Nöte und Probleme in ihrem alltäglichen Leben - insbesondere auf juristischer Ebene - aufmerksam machen. Dies soll dazu beitragen, das Bewusstsein und die Sensibilität der Bürger für die ungleichen Rechte in ihrer Heimat zu stärken. WEITER

Die feministische "Kampagne eine Million Unterschriften für Gleichberechtigung" in Iran ist seit gestern ein Jahr alt. Das Resisting Women Netzwerk wünscht deren AktivistInnen alles schön für diesen Geburtstag. Hier finden Sie eine Zusammenfassung der Resisting Women Veröffentlichungen zum Thema.WEITER

die breit versammelnde "Kampagne eine Million Unterschriften für Gleichberechtigung"
BAHMAN NIRUMAND

Aus einer Protestkundgebung im Juni 2006 wurde in Iran die Idee geboren, eine Kampagne zur Sammlung von einer Million Unterschriften für Gleichberechtigung, die heute die zahlreichen Frauenorganisationen, deren Ziele und Vorstellungen von Frauenemanzipation zum Teil weit auseinanderklaffen, unter einen Hut bringt. Die TAZ hat dazu einen Artikel im März 2007 veröffentlicht...WEITER

Eine Million Unterschriften um diskriminierende Gesetze zu ändern
Aufruf

Alle Gesetze im Iran betrachten die Frauen als ein zweitrangiges Geschlecht und diskriminieren sie. Dies geschieht in einer Gesellschaft, in der mehr als 60 Prozent der immatrikulierten Studenten weiblich sind. In vielen Gesellschaften glaubt man, dass das Gesetz immer ein Schritt weiter sein müsse als die Kultur, damit die gesellschaftliche Kultur wachsen könne. Im Iran hinken die Gesetze jedoch hinter der Kultur und der Lage der Frauen hinterher.WEITER

Internationale Unterstützung für Frauen-Kampagne

Iranische Frauenrechtlerinnen initiieren eine breite Kampagne, die das Ende diskriminierender Gesetze gegen Frauen in der iranischen Gesetzgebung fordert. Die Kampagne „Eine Million Unterschriften zur Änderungen der diskriminierenden Gesetze” ist ein Bestreben im Anschluss an den friedlichen Protest vom 12. Juni 2006 auf dem Haft-e Tir Platz in Teheran mit denselben Zielen.
Wir, die Unterzeichner und Unterzeichnerinnen, im Namen von internationalen Frauengruppen und –aktivisten, Menschenrechtsorganisationen und –aktivisten, Universitätszentren, akademischen Zentren und Initiativen für soziale Gerechtigkeit, möchten unsere Unterstützung für iranische Frauen in ihrem Bestreben nach Gesetzesreformen und Gleichberechtigung innerhalb des iranischen Rechtsystems zum Ausdruck bringen.WEITER

»Wir sind Menschen zweiter Klasse«

Im Iran kämpft ein breites Bündnis gegen Unterdrückung der Frauen per Gesetz. Ihre Gleichstellung wird seit Jahrzehnten wegen »Gefahr von außen« verschoben. Ein Gespräch mit Nahid Keshavarz

Nahid Keshavarz ist Feministin und ­Mitglied im Kulturzentrum der Frauen in Teheran. Sie ist Mitinitiatorin einer Unterschriftensammlung gegen die ­Diskriminierung von Frauen im iranischen Recht, die von feministischen Organisationen und Persönlichkeiten getragen wird. Keshavarz selbst wurde am 4. März bei einer Protestaktion gemeinsam mit 34 weiteren Aktivistinnen festge­­nommen und nach 48 Stunden gegen Kaution wieder auf freien Fuß ­gesetzt (siehe jW vom 23.März).WEITER

"Die Herrschaft der Männer über das Volk“

Fariba Dawudi-Mohajer, Juristin und Frauenrechtlerin, gab der Roozonline ein Interview, das im folgenden in zusammengefasster Form dokumentiert wird. Sie macht darauf aufmerksam, dass die iranische Regierung den kleinsten Widerspruch als die Gefährdung der nationalen Sicherheit bewertet. Das Regime greife sofort ein und unterdrücke zivilgesellschaftliche Entwicklungen, die sich jenseits der Massenpropaganda des Staates abspielten. Die Regierung habe offenbar Angst vor der Gleichberechtigung der Frauen. Die Frauenbewegung werde sich nicht von der staatlichen Propaganda de Regimes beeindrucken lassen. Homa Zarafshan stellt zunächst fest, dass die iranische Frauenbewegung im Grunde noch sehr klein sei. Diese müsse sich ohne ausländische Hilfe entwickeln. Gegenwärtig werde diese Bewegung von einer Minderheit der Frauen in der gesellschaftlichen Mittelschicht getragen. Diese müsse sich sowohl in der Mittelschicht als auch in den unteren sozialen Schichten entwickeln, damit sie sich zu einer gesellschaftlichen Bewegung entwickle.WEITER

Der permanente Widerstand fordert die permanente Unterdrückung heraus
International Solidarity Network with Iranian Women’s Movement

„Am Morgen des 9. Juli 2007 erschüttert die aufständische Kreativität erneut den Körper unserer verwirrten Gesellschaft. Sehr schnell verbreitete sich die Nachricht der Verhaftung der Mitglieder des ‚Zentralkomitees des Büros zur Festigung der Einheit‘, Bahare Hedayat, Mohammad Hashemi, Ali Nikounesbati, Mehdi Arabshahi, Hanif Yasdani, Ali Waqfi. Sie sitzen auf dem Boden und sprechen mit uns, durch die eingerahmten Bilder, die sie hochhalten. Der Sitzstreik und das Bild des Sitzstreiks dieser sechs Personen vor dem Gebäude der Amirkabir-Universität ist die kreative Wiederbelebung der Ereignisse von 1999 auf dem Universitätscampus, besonders für die Vergeßlichen. Sie [Studenten] sind es dieses Mal, die anders als die Pressuregroups [Bassiji-Gruppen] uns überfallen und uns auffordern gegen die ansteckende Verwirrung der Zeit kreativ Widerstand zu leisten. Sie zwingen uns die Ereignisse auf dem Universitätscampus vom 9. Juli nicht zu vergessen, sie zwingen uns, den Kampf für die Freilassung der acht Studenten der Amirkabir-Universität nicht zu vergessen. Sie haben ihren Sitzstreik nicht vorher öffentlich angekündigt, aber ihre Präsenz war öffentlich, damit sie den Ängslichen und den Wohlgesinnten etwas entgegen setzen. Der Preis dieser Präsenz ist ihre Verhaftung und die Verhaftung von zehn weiteren Mitgliedern des Büros zur Festigung der Einheit.WEITER

کمپین چيست؟
هدف مشخص این کمپین رفع تبعیض علیه زنان از قوانین ایران است. این نابرابری های حقوقی به صورت گسترده ای در قوانین مربوط به زنان وجود دارد و به گونه ای جدی زندگی فردی،خانوادگی و اجتماعی زنان را تحت تاًثیرخود قرار میدهد. از جمله این قوانین تبعیض آمیز میتوان به قوانین مربوط به ازدواج، طلاق، حق سرپرستی فرزندان، سن مسوولیت کیفری، تعدد زوجات، تابعیت، دیه، ارث، شهادت و قوانین مربوط به قتل های ناموسی اشاره کرد. چکیده ای از این قوانین در سندی تحت عنوان دفترچه حقوقی بازگو شده است که به مخاطبان و علاقمندان به مطالعه بیشتر اهدا می گردد .
از دیگر اهداف و دستاوردهای کمپین ،فضا سازی برای مشارکت بخشهای وسیعی از شهروندان برای تغییرات مثبت اجتماعی، افزایش آگاهی و حساسیت شهروندان به نابرابری های حقوقی و صدا بخشیدن به زنان خاموش است که با همان اهمیت و جدیت جمع آوری یک میلیون امضا پیگیری می شود مبنای کمپین بر اساس گوش فرادادن، گفت و گو و اقناع شکل گرفته است که بر این اساس و برای دستیابی به تمام اهداف بیان شده کمپین، روش چهره به چهره به عنوان راهکار این کمپین برگزیده شده است. در این روش داوطلبان و علاقمندان، موضوع قوانین تبعیض آمیز را با فرد یا گروه کوچکی از افراد مطرح کرده به خواست ها, نظرات و مشکلات آنان گوش فرا داده و طی یک گفت و گو به بیان این قوانین و تاثیر آنان بر زندگی زنان می پردازند. پس از گفت و گو و ارایه جزوه حقوقی این فرصت در اختیار فرد یا افراد حاضرقرارمیگیرد تا در صورت توافق بیانیه کمپین را امضا کرده و بدین ترتیب اعتراض خود را درمورد تبعیض موجود بیان کنند . در نهایت داوطلبین به منظور افزایش آگاهی اجتماع از نیازها، مشکلات و خواسته های زنان، بدون ذکر نام و مشخصات، به ثبت نظرات و تجربه های زنان می پردازند.

کمپین کيست؟
كمپین شامل همه كسانی است كه با یک امضا خواستار تغییر قوانین تبعیض آمیز می شوند. اززنانی كه خود طعم تلخ بعضی از این قوانین را چشیده اند گرفته، تا مادران و پدران و خواهران و برادرانی كه خواه یا نا خواه، مستقیم یا غیر مستقیم تاثیر این قوانین تبعیض آمیز را در زندگی خویش یا عزیزانشان دیده اند. بعضی با یک امضا به این كمپین پیوستند و بعضی داوطلب كمک به این حركت شدند تا با دوستان و آشنایان و اطرافیان خود درباره كمپین و تاثیر قوانین صحبت كرده و كوچه به كوچه امضا جمع کنند
لازم به ذکر است که تنها کسانی میتوانند بیانیهُ کمپین را امضا کنند که سنشان بالای هجده سال بوده و پدر یا مادر ایرانی داشته باشند.

کمپین کجاست؟
کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز در 5 شهریور 1385 و از خیابان و روبروی درهای بسته موسسه رعد در تهران، با نویدی نو برای ساختن دنیایی بهتر، آغاز گردید. حرکتی که خواسته های زنان ایران را از کنج خانه های این دیار به خیابان ها و کوچه پس کوچه های آن آورد. اعضای کمپین یک میلیون امضا در حال حاضر در 15 شهرایران فعال میباشند و هر روزه به جمعیت آنان افزوده میشود و روستاها و شهرستانهای بیشتری را تحت پوشش اطلاع رسانی قرار میدهند. با وجود فشارهای وارده به فعالین کمپین این حرکت هر روز جانی تازه می گیرد و تاکنون شهرهای تبریز، رشت، زنجان، همدان، اصفهان، شیراز، یزد، مشهد، گرگان، سنندج، قم، قزوین،کرمانشاه،بابل و کرج از جمله شهرهایی هستند که در طی این یکسال به صورت رسمی به این حرکت پیوسته اند. نشست های کمپین به خاطر محرومیت فعالان این کمپین از فضاهای عمومی شهر، معمولا در اماکن خصوصی برگزار می شود ایرانیان خارج از کشور در اروپا، کانادا، آمریکا و استرالیا هم به صورت فردی یا در گروه های کوچک برای همراهی با این کمپین به جمع آوری امضا از ایرانیان شهرهای خود پرداخته اند و چهره به چهره با هم وطنان ایرانی خارج از کشور درباره کمپین و رفع تبعیض های حقوقی صحبت می کنند نشست های کمپین به خاطر محرومیت فعالان این کمپین از فضاهای عمومی شهر، معمولا در اماکن خصوصی برگزار می شود ایرانیان خارج از کشور در اروپا، کانادا، آمریکا و استرالیا هم به صورت فردی یا در گروه های کوچک برای همراهی با این کمپین به جمع آوری امضا از ایرانیان شهرهای خود پرداخته اند و چهره به چهره با هم وطنان ایرانی خارج از کشور درباره کمپین و رفع تبعیض های حقوقی صحبت می .کنند

  مقالات، خبرها و گزارشات آلمان

خبرها

درباره ما:
این سایت برای کمپین در آلمان تهیه شده است و مطالبی که در سایت کمپین قرار داده می شود به طور مرتب در این سایت نیز قابل خواندن است و هدف در این است که فعالیت فعالین کمپین در آلمان نیز در این سایت گزارش شود.برای رسیدن هرچه سریع تر به یک میلیون امضا و پی گیری خواسته های به حق زنان ایران همکاری و حمایت تک تک ما ضروری و لازم است.

همکاری با کمپین در آلمان:
در صورتی که مایل به همکاری با کمپین هستید می توانید با ما تماس بگیرید. شما می توانید گزارشات و خاطرات خود را در رابطه با کمپین برایمان ارسال کنید تا در سایت منعکس شود.
کمپین در برلین:
هاله آگنج
w4change@gmail.com

کمپین در هامبورگ:
فاطمه بهادری خوابجانی
fatemeh.bahadori55@yahoo.de

كليات طرح ”يك ميليون امضاء براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز“
گروه‎هايي از فعالان جنبش زنان پس از تجمع 22 خرداد سال 1385 (در ميدان هفت تير) بر آن شدند كه در ادامه‎ پيگيري اهدافي که در قطعنامه ... ادامه مطلب

جزوه آموزش چهره به چهره و گروهي
اين راهنما به شما اطلاعاتي در زمينه آموزش چهره به چهره مي دهد که مي تواند در کمپين مورد استفاده قرار گيرد... ادامه مطلب

جزوه حقوقی: تاثیر قوانین بر زندگی زنان
خيلي چيزهاست که بايد بدانيم و نمي‎دانيم. خيلي چيزهاست که با وجود اين‌كه نمي‎دانيم، به آن‌ها فکر هم نمي‎کنيم... ادامه مطلب

فرم براي امضاي بيانيه كمپين

در صورت تمایل به امضای بیانیه یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز و دسترسی نداشتن به اعضای کمیپین ... ادامه مطلب

Gooyan.com